Burnout, characterized by emotional exhaustion, depersonalization, and reduced accomplishment, is prevalent among healthcare workers, who face challenges in seeking treatment due to psychological and practical barriers. Acceptance and Commitment Therapy (ACT) has shown promise in addressing burnout by promoting psychological flexibility and value-driven behaviors. The aim of this study was to evaluate the feasibility, acceptability, and preliminary outcomes of an ACT-based intervention adapted from a self-help program for healthcare workers experiencing burnout, delivered through therapist-guided face-to-face sessions using a single-case experimental design. The study consisted of two separate stages with two participants. An 8-session ACT-based intervention protocol was applied, incorporating the Burnout Assessment Tool (BAT), Acceptance and Action Questionnaire II, Valuing Questionnaire, and personalized daily questions. Following the completion of Stage 1, the study proceeded to Stage 2 with some modifications. Results were evaluated using visual analysis, Tau-U, and the Reliable Change Index (RCI). Results from the Stage 1 indicated a significant decrease only in the BAT score, reflecting reduced burnout. Regarding daily measures, significant increases were observed in contact with values and experiential avoidance scores. In Stage 2, RCI analysis revealed a significant decrease only in the BAT score. However, Tau-U analysis of the daily questions indicated significant decreases in being present, experiential avoidance, and rumination-worry scores, and a significant increase in the valued living 1 score. The findings indicate that the self-help protocol may be feasible and acceptable, but further research is needed to confirm these findings.

Tükenmişlik; duygusal yorgunluk, depersonalizasyon ve kişisel başarı hissinde azalma ile karakterize olup özellikle tedavi arayışında psikolojik ve pratik engellerle karşılaşan sağlık çalışanları arasında yaygındır. Kabul ve kararlılık terapisi (ACT), psikolojik esnekliği ve değerler doğrultusunda davranmayı destekleye-rek tükenmişliği azaltmada umut verici bir yaklaşım olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, tükenmişlik yaşayan sağlık çalışanları için kendine yardım programından uyarlanan ACT temelli bir müdaha-lenin uygulanabilirliğini, kabul edilebilirliğini ve ön sonuçlarını değerlendirmektir. Müdahale, tek olgulu deneysel çalışma (TODÇ) deseni kullanılarak terapist eşliğinde yüz yüze seanslar yoluyla gerçekleştirildi. Sekiz seanslık ACT temelli müdahale protokolü uygulanan değerlendirmelerde tükenmişlik ölçme aracı (BAT-TR), kabul ve eylem formu-II (KEF II), değer verme ölçeği (DVÖ) ve kişiselleştirilmiş günlük ölçümler uygulandı. Aşama 1’in tamamlanmasının ardından, bazı değişiklikler yapılarak yeni katılımcıyla Aşama 2’ye geçildi. Müdahale sonuçları görsel analizler, Tau-U ve güvenilir değişim endeksi (GDE) kullanılarak incelendi. Birinci aşamanın GDE analizine göre yalnızca BAT-TR puanında anlamlı bir azalma saptandı ve bu durum tükenmişlik düzeyinde düşüşe işaret etti. Günlük ölçümlerde ise değerlerle temas ve yaşantısal kaçınma puanlarında anlamlı artışlar gözlendi. İkinci aşamada da GDE analizine göre yalnızca BAT-TR puanında anlamlı bir azalma bulundu. Bununla birlikte, günlük ölçümlerin Tau-U analizinde anda olma, yaşantısal kaçınma ve ruminasyon-endişe puanlarında anlamlı azalmalar; değer doğrultusunda yaşama 1 puanında ise anlamlı bir artış belirlendi. Bulgular, kendine yardım protokolünün sağlık çalışanlarında tükenmişlik müdahalesi için uygulanabilir ve kabul edilebilir olabileceğine işaret etmektedir; ancak bu bulguların doğrulanması için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.